Park Narodowy Gór Stołowych

Dyrekcja Parku Narodowego Gór Stołowych
ul. Słoneczna 31
tel. + 48 74 / 8661 – 436, +48 74 / 8662 – 097
fax. + 48 74 / 8654 – 918
e-mail: pngs@pngs.com.pl
Strona internetowa: PNGS

godziny urzędowania:
od poniedziałku do piątku w godz. od 7:30 do 15:30

Góry Stołowe to jedno z najpiękniejszych i najatrakcyjniejszych pasm górskich w Polsce. W ich obrębie znajduje się Park Narodowy Gór Stołowych.

Góry Stołowe ciągną się od doliny Bystrzycy Dusznickiej w rejonie Polanicy Zdroju na chyba na południowym wschodzie, przez Wyżynę Broumowską (Broumovská vrchovina) na terenie Republiki Czeskiej, aż po rejon Mieroszowa i Krzeszowa, gdzie mają także inną nazwę – Zawory. Łączna długość pasma wynosi około 45 km. Północno-wschodni kraniec wyznacza rzeka Ścinawka, a zachodni – doliny

rzek Metui i jej prawego dopływu Jivki (w Czechach).
Pasmo Gór Stołowych to jedyny w Polsce przykład gór płytowych, zbudowanych z górnokredowych piaskowców, które są skamieniałymi osadami dna morza, jakie było na tych ternach około 90 mln lat temu. W wyniku ruchów górotwórczych zostały wypiętrzone na wysokość kilkuset metrów. Pomiędzy nimi występują pokłady nieprzepuszczalnych margli. Na skutek procesów wietrzenia i erozji przyroda wyrzeźbiła w piaskowcach fantastyczne formy skalne, tworzące zespoły o wysoce atrakcyjnych walorach przyrodniczych i krajobrazowych – najwyższy szczyt Gór Stołowych Szczeliniec Wielki, Błędne Skały czy Skalne Grzyby.

Góry Stołowe widziane z odległości kilkunastu kilometrów mają charakterystyczny wygląd płaskiego stołu – stąd też pochodzi ich nazwa. Unikalnie ukształtowany krajobraz sprawił, iż jest to jeden z najatrakcyjniejszych rejonów turystycznych Polski i Czech.

Park Narodowy Gór Stołowych utworzono w 1993 roku w miejsce wcześniejszego Stołowogórskiego Parku Karjobrazowego. Powierzchnia parku narodowego wynosi 6340 ha. Celami działalności parku narodowego są ochrona całości przyrody oraz swoistych cech krajobrazu, edukacja przyrodnicza, udostępnianie obszaru parku narodowego w sposób zgodny z ideą ochrony przyrody oraz ochrona dziedzictwa kulturowego Gór Stołowych.

Najciekawsze miejsca:

a) Błędne Skały
Niepowtarzalny labirynt skalny obejmujący partię szczytową masywu Skalniaka (915 m n.p.m.), wyrzeźbiony przez wodę i wiatr w górnokredowych piaskowcach ciosowych. Powstałe z rozczłonkowania płyty piaskowcowej bloki skalne zajmują powierzchnię około 22 hektarów. Pomiędzy blokami poprowadzona jest trasa turystyczna o długości około 500 metrów, o niepowtarzalnym uroku, zwiedzając którą często dosłownie przeciskamy się pomiędzy skałami i wąskimi szczelinami. Wysokość korytarzy waha się w granicach 6-8 m, szerokość jest różna- miejscami wynosi tylko kilkadziesiąt centymetrów. Nawet podczas deszczu przechodzi się znaczny odcinek drogi pod skalnymi parasolami. Przejście labiryntu zajmuje ok. 45 minut.

Do Błędnych Skał można dojechać samochodem poruszając się drogą wojewódzką nr 387 w stronę Karłowa, następnie z Polany YMCA (Imka) na parking „górny” przy labiryncie. Ruch pomiędzy Polaną YMCA a „górnym” parkingiem odbywa się wahadłowo, wjazdy są o pełnej godzinie, zjazdy w połowie godziny. Labirynt można również zdobyć wybierając się na pieszą wycieczkę czerwonym lub zielonym szlakiem turystycznym z Kudowy Zdroju.

b) Szczeliniec Wielki
Szczeliniec Wielki to najwyższy szczyt Gór Stołowych (919 m n.p.m.). Na niemal płaskiej wierzchowinie znajduje się ogromny labirynt skalny powstały w naturalny sposób z oryginalnie uformowanych form piaskowca. Na szczycie znajduje się kilka punktów widokowych, skąd przy dobrej widoczności można zobaczyć Ziemię Kłodzką, a także pasma Sudetów Środkowych i Zachodnich wraz z Karkonoszami.
Na Szczeliniec Wielki można dostać się wyłącznie pieszo i tylko po schodach. Najpopularniejsza trasa na szczyt prowadzi ze wsi Karłów, pokonuje około 680 kamiennych stopni. Najciekawsze formy skalne posiadają tu swoje nazwy, np. Wielbłąd czy Małpolud.

Na szczycie działa całoroczne schronisko z bufetem.

c) Skalne Grzyby
Skalne Grzyby to grupa form skalnych o bardzo fantazyjnych kształtach. Zobaczyć można tu „Borowika”, „Piętrowe Grzyby” czy „Zrośnięte Grzyby”, ale również „Żabę”, „Skalne Wrota” czy „Głowę Psa”. Dotrzeć można tam czerwonym szlakiem pieszym z parkingu przy skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 387 i Drogi nad Urwiskiem.